Nisanın Bir Gününde…

Ey hakikat nasıl çıktın karşıma
Nisanın bir gününde
yakalandığımda rüzgarına
bitmişti fethin
boyun eğdim
çaresiz teslim oldum
o muhteşem kudretine…

Gelmiş, geçmiş, geleceğim
bütün zamanlarda var olan
sarmış sanki bir evreni
varlığından daha büyük özlemin…

Anlatılmamış bir gün yok Seni,
hatırlamıyorum Sensiz geçen bir geceyi,
tutamıyorum koynumda hayalini
bütün güneşler Sensiz doğuyor
dolunay kaybolurken her tan Sensiz,
Sensizlik hüznüyle doluyor
uyandığımda her sabah
vuslat duası ismin
hep mahzun kavuşma arzularım
hiç bitmiyor yakarışlarım;
hükümdar olurdum tacı sunmak için sana
bırakırdım tacı da tahtı da kavuşmak için sana
varlığın vardan da öte
hayat öylesine güzel ki;
bakınca gözlerine…

Orhan Çimen

Bu yazı Genel kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.