Yazar arşivleri: Orhan Çimen

Hüzün dudaklarında istihzalı tebessüm, ağıtlar, kahkahaları hayal dilberinin koymak istiyorum heceleri kuş kanatlarına, süzülsünler merhamet yurduna, gül kokulu mısralar sonsuzluğun sırlarını anlatsınlar vefasına arz ettiğim baktıkça esarete dönüşen gönlümün büyülü dilberine ruhumun fermanıdır yokluğun baktığımda öpesi geliyor mahur bakışlarını gündüzle … Okumaya devam et →

Azgın Karadeniz dalgalarıdır vesveseler girdabıdır kıskançlıklarım hep hüznün kumsalında dolaşırım pırlanta gülüşüne sarhoş kuş olur mum ışığıyla aydınlanmış pencerende, konar umutlarım kapanır gözlerim başlar sessiz ayine, hayalin yanı başımda yürütür ateş üstünde zevk ırmağında titrerim bana hükmeden savurduğun saçların, rüyalarım … Okumaya devam et →

İlk fark ettiğinde gözlerim yanıp tutuştu akkor dudaklarına bir ömür vuslatını bekledi durdu ayrılıkla ve hüzünle sınandı kıvrandı kahırlar geceleri doldurdu acılar yorgan oldu çok ötelerden bakıyorum hayaline yıldız oluyor yakıyor ruhumu çaresizliğim bir serabın gölgesine yürüyorum kara, kapkara bir … Okumaya devam et →

Yas’ını “Bu son fasıldır” yaşatıyor kaç isim gönderdin kitabına hepsi “son” diyor. Nihayetlendirdiğin rüyalara acıları bıraktın, her sabah inlemelerim hırçınlaşmış hayallerim sana gelmek istiyorlar yeniden. Bir bilsen nasıl üzülüyorum mabedimin namahremindeki sadece ikimizin bildiği bir masala Himalaya’yı görmedikçe kim inanırdı … Okumaya devam et →

Gökyüzü yıkılmış hayallerimin üstüne, olmadığın dünya karanlık, âmâyım görmüyorum, duymuyorum başka sesleri kanatları kırılmış kelebeğim evren deli divane ölümden habersiz yolunda bezgin seyyah yokluğunu sonsuzluğa uğurluyorum…