Yazar arşivleri: Orhan Çimen

Her zamansız ayrılışında sevginin o çıkmaz sokaklarında yüzüm gülüyor mutluyum sanma, kemanın hüzünlü sesi sessiz yağmurların seli gibiyim ne büyük acıymış aşkın bedeli kitaplara sığmıyor sevdanın dili bir yanda sen varsın, bir yanda kader, yüzünü görmeden geçiyor sanki seneler, sabahlara … Okumaya devam et →

Akşamdı siyahlar içinde bir gül-i rânâ büyülü goncalar yeşermişti namelere eşlik eden dudaklarında, davetkârdı oynaşan omuzları, uzaktan bakışları ışıltılı bir sevdanın kapısız zindanına çekiyordu kelepçeler takıldı ruhuma sihirli akşamın yıllar sürecek esaretinden bihaber koşmak, kalbine sokularak sığınmak istedim serabına aşık … Okumaya devam et →

Senin ama benim diyemediğin kitapların Benim ama sahiplenemediğim aşkın Ve bir benim galiba koyun koyuna hasretle yaşayan… Uzaktan hem de çok uzaktan sevmekse dokunmadan yakınında olmadan hayallerde seninle yaşamaktan adına aşk denen varlığından mutluyum ben…

Özlemin nedendir bilmem Himalayalar kadar yüksek onlar kadar kutsaldı bu gün… Yanında, yanı başında eteklerinde olmak istedim, ellerimle dokunmak sana… Nefes nefese buluşmak istedim en uç tepelerinde… Ruhum bir koşu gitti geldi kar soğuğunda dalga dalga ısındı bedenim… Anlatabilsem ruhaniyeti … Okumaya devam et →

Hak, diyor ar damarı çatlak kuşatmış hakkı çalıyor göstere göstere sevimsiz pervasız şaki sazende saz çalar gibi mutlu haramiler sarmış dört bir yanı itibar desen iltifatın bini bir para onlara, öğretirlerdi evvelden helal lokmayı, korkulurdu haramdan, sahipsiz zerreye dokunulmaz emanet … Okumaya devam et →