Yazar arşivleri: Orhan Çimen

Yeryüzünü rahmet yağmurları kirlerden arındırıyor lekelenmiş beyaz aldırmıyor, masum rolü oynuyor utandıran yalancı duygular günahlarında gömülüyor yasını tutuyorum düşlerinin, hayaller tarumar umutlar kıyamete taşınıyor atılan her adım ölümü bir katre daha yakınlaştırıyor ruhumun kederinden habersiz Eylül’de Mihrican tahtından indiriliyor…

Onda birinde asrın; sanadır yakarışlarım saçının her bir teli gözlerinin ışığı mısralarla kucaklaştı binlerce seçkin kelime özenle endamını anlattı arzulu muhabbetinle isyandaki mesafelere aldırmadan gökyüzünde yürüyüşe çıktı uyku mahmurluğunda rüyalarda söyleşti seninle ruhum, onda birinde asrın; sabahladım hiç bitmeyen vuslat … Okumaya devam et →

Acıları gömdüğüm anılar bahçesinde kederlerimde bir peri kızını aramışım Sen çıkageldin uzaklardan çok uzaklardan; laleler ülkesinden, kırıldı kederlerin büyülü kadehi yakıcı bir ateşmiş meğer yokluğun yüreğimde, gözlerindeki günahların kahkahasıyla gizli bir deniz oldun içimde fırtınalarını sana anlatmaya yetmedi denizin kelimeler … Okumaya devam et →

Gece siyahı saçlarının esintisiyle gelen mısralar çıplak siluetini anlatırlar vuslat kokan gülüsün gülistanın kokladıkça açılır kapıları aşiyanın dara düşmüş kalbin isyanıdır hatıralar gözlerinle aldattığın ölümsüz baharına gönderiyorum ruhumu müebbet fermanını vermiş sultanım saraylı bir ahu kıskanırdı cazibeni başkaldırıp hep sorardı … Okumaya devam et →

Her gece bir kandil söndürmek isterim sokağınızda kahrından yıllanmış şarapla aşk sarhoşu gözlerimde ışıldayan dolunay mehtabı taşır bakışların her dolu kadehe tebessümün aks eder her bir yudumda omuzların raks eder uyku yolunu şaşırır güneş taze gelin gibi nazlıdır sabah olur … Okumaya devam et →