Sen Çıkageldin

Acıları gömdüğüm anılar bahçesinde
kederlerimde
bir peri kızını aramışım
Sen çıkageldin uzaklardan
çok uzaklardan;
laleler ülkesinden,
kırıldı kederlerin büyülü kadehi
yakıcı bir ateşmiş meğer
yokluğun yüreğimde,
gözlerindeki günahların kahkahasıyla
gizli bir deniz oldun içimde
fırtınalarını sana anlatmaya yetmedi denizin
kelimeler çaresiz kaldı
ara vermeden her gece
yıldızlar yağdı şiirlerime
aklını yitiren ruhlar gibi
okşadı durdu bedenimi meltemlerin,
içi yalnızlıkla dolu olan odamda
aşk için çarpan yüreğim
gözlerinin sınırsız mehtabında
barınak aradı
bir sır gibi zarif bedeninde
izin ver tüm varlığım sende kaybolsun
bulamasınlar benden bir iz
taçlandıralım aşkın o erişilmez büyüsünü
bırak ellerini aşk dolu ellerimin kucağına
kaybolsun sevdalı dudaklarımın okşayışında
hayat bulayım ebedi tutsaklığında…

Bu yazı Genel kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.