Yine yağma peşinde birileri;
kimisi kömür karası yüzü,
öbürü maden olmuş donmuş gözü…
Esas talancı sattığı vicdanı
yeniden pazarlama yüzsüzü…
Ya da kısacık günde
düşer merhameti önüne…
Biraz rahatlamak adına…
Başlar üç günde unutacağı nutuklara…
Alışmışız hepten…
Geniş zamanda yüzüne bakmadığımızın,
donuna kadar soyduğumuzun,
ölümünü çıkınımıza
kâr diye koyuyoruz galiba yeniden…
Yükseklerde oturanlar,
doldururken cebe banknotlar,
aşağılarda ağlayanlarmış,
var mı ki? sıkıca tıkalı kulaklar…
Hep bana, hep benim olsun diyenler,
utanmazca,
bakın işte giriyorlar sala,
kefenden düşer keseye
belki bir demir para…
Sözümüz yok! Elbette,
yüreğinde kor gibi
samimiyeti taşıyana…
Orhan ÇİMEN
13 Mayıs 2014