Yönelince sana nazarlar,
bitiyor Sende bütün zamanlar,
sesindeki insü cinle,
eriyip kayboluyor ruhlar…
Öyle güzel ki yüzün
her bakışta giriliyor
gözlerinden cennete
Firdevs kapısından…
Mesafeler konmuş ki araya
hasretin yüreğimde
hiç çıkmayacak
benimle ebediyete
bir sırrı hüzün kalacak…
Sen dahi bilmeyeceksin;
yaşattığın fırtınaların,
ellerinle yaktığın ateşin
ruhumu yok ediş hikayesini…
Artık konuşamıyorum
kaybettim sesimi
yazılmış satırlar,
kelimeler sırra eriyor
karanlıklarda kalıyor…
Terk edilmiş garibim…
Hiç bilmediğim yerlerdeyim
Sensizlik almış her şeyimi
fakirinim…
Beyaz kanatlı meleğim;
masalların sevgili perisi
nerelerdesin?
Alışamadım yokluğuna
asırları araladım
yalvarıyorum sana…
Kırılmış gönlünü koydum kalbime
öyle acılar yaşıyorum ki,
kanlar ab-ı revan olmuş,
akıyor içime…
Korkusuz girdiğin rüyalarımda
gün ışığında misafir ettiğim
hayallerimde
amansız büyüyor sevdan,
düşmüyor ismin hiç dudaklarımdan…
Ne kadar huri varsa,
dilimde ezber; hepsi Sensin,
bakıyorum isimlerine
yazılmış
hiç fark etmiyor
hepsi Senin adından…
Orhan Çimen