Kara sevdadır benimki
büyülü mehparem…
Küskünlüğüm kaderedir,
sensizliğedir isyanım…
Sensiz bir hayat, ateştir
yanarken içinde, bigane kalan
diyemiyorum sensin…
Heyhat sen de bağlanmışsın
öylesine sıkı sıkıya…
Göz ucuyla bile bakmıyorsun
kor ateşte yanana…
Bir damla göz yaşın değse tenime,
söndürecekken narı…
Acı içinde yükselen çığlıklarım,
görüyorum ki taş bağladığın kalbine,
ulaşamadan mahçup,
dönüyor çaresiz,
alevle sarmaş dolaş bedenime…
Olsun… bin kere yansam da aşkının ateşine
uzatmasan da ellerini…
esirgesen de tek bir damlayı,
varsın ya sen…
var olduğunu bilmek bile yetiyor,
duymasam da sesini…
Seni öyle çok seviyorum ki;
elbet bir gün koklayacağım
gül kokan o güzel nefesini…
Orhan ÇİMEN