Beyaz Güvercin…

Süzülüp durdu,
zarif bedenin hep çok uzaklarda,
Bekledim ümitle,
kanatlarında taşıdığın umudu…
Nihayet bıraktın,
zeytin dalı ellerimde…
Hare gözlerin bilesin,
karanlıklarımın pürnûru…
Şahin yüreğin;
bir anda sahibi oldu,
melül kalbimin…
Yeniden doğmak bu,
Aşkla yaşamak ne güzel,
Bayram yerine döndü gönlüm,
Biliyor musun beyaz güvercinim.

Orhan ÇİMEN

 

Bu yazı Genel kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.