Yanımda sen olmayınca,
bir sigara, kaymak gibi beyaz peynir…
kralından bir kavun olmalı…
mantarını açtığımda kokusundan sarhoş olacağım,
35’lik bir rakı…
velhasılı küçük bir çilingir sofrası…
Olsun dizlerim iz de yapsa bağdaş kurup otursam yerlere…
Açsam gömleğimin şöyle bir kaç düğmesini,
Ayrılık rüzgarlarının nemli hasret esintileri,
bağrıma bağrıma vursa…
ve sen diye yapışsa göğsüme…
ürperip üşüsem, gömleğin düğmelerini hemen kapatsam,
Bana hiç olmadığın kadar yakınsın…
ve işte koynumdasın…
sıcaklığıma dayanamayıp,
bir damla olup akıyorsun kalbime…
kıpır kıpır değiyorsun ki;
arada sırada elimi atıyorum yakamdan içeri…
okşuyorum seni…
tenini hissediyorum, yumuşacık ipeksi…
sonra ellerim dudaklarında sıcacık…
göğüslerin benimkilere yaslanmışlar…
dalıyorum uzaklara…gözlerim ufukta,
yoksun yine gittin çok uzaklara…
hayalin bile güzel; sen yanımda olmasan da…
Orhan ÇİMEN
1986, Mart