Öyle mahzunum ki,
sevincini yanında yaşayamıyorum…
Gözlerindeki ışık ne olurdu
bana biraz dönmüş olsaydı;
mum değil
kandil ışığı
belki de daha azı…
Gölgesinin küçücük bir damlası
yeterdi bana sevincinin…
Atacağın kahkahalardan
minicik bir tebessümün düşseydi,
dudaklarıma…
Geç vakitlere kadar
keyfini çıkaracaksın bu gün zamanın,
dilin sürçüp ismimin bir kaç harfi çıksa,
kulaklarım saadetten çıldırır
çınlardı yıl boyunca…
Kalp atışlarının sıklaştığı,
en pembe ile yüzünün buluştuğu anda;
aklından rüzgar hızıyla geçtiğimi bilsem,
bir ömrü seninle yaşamış kabul ederdim…
Ağaç kavuğunda
bir daha gelmeyecek anne kuşu bekleyen
öksüzler gibi çaresiz
ben de sarılmışım satırlarına,
yakarıyorum sana…
Nidalarım gökyüzünü yırtsa da
aksa sel olsa göz yaşlarım,
hakikat bu ya
olmayacaksın, değilsin yanımda…
Sen oradasın…
Küçük bir gece lambasının
yüzüne çarpan anlık bir ışığı olsaydım orada,
yıllarımı karanlıklara
sadaka olarak verirdim…
Bugününü matem ilan ettim kendime,
yalnızım,
söndürdüm bütün ışıkları,
titriyorum,
takvimleri hep geriye,
bu günün olduğu zamanın
bir gün öncesini,
çekip çıkarmaya,
hatırlamaya çalışıyorum…
Ben de gelmiştim gününe
güya tanık olmaya…
Tek bir iz, bir tek enstantane yok,
bir türlü bulamıyorum
o beyazlı resminden hatıralarda…
Nasıl oldu?
Seni ertesi güne gönderdiğimi,
seni görmemiş gözlerimi,
şikâyet ediyorum,
kaderime…
Suçsuz gönlüm;
ümitsiz bir günde bile
hala seninle…
Ah! Gözlerim;
beyaz güvercin için,
şahinlerden neden yardım istemediniz?
Efkârı yüklediniz bir ömür omuzlarıma,
kederle hep oturacağız
yan yana aynı sıralarda…
Ama olsun;
hayal bile olsa
kavuşmak sana,
gözlerimi
dönüp affediyorum bu defa;
dualarımda…
Neyse diyorum;
geç kalmışsa da
yine de görmüş
hayallerime misafir ettirdi seni…
Orada ağırlıyorum sultanım gibi…
Oturduğum sandalyede
bir ürperti geldi içime,üşümüşüm…
Oda bir anda aydınlandı
rengi grileşti perdenin,
evet, evet galiba tan ağırdı…
Uykusuz gözlerim
hüzün dolu ruhuma,
zoraki, mütebessim bakıyor;
şimdi O, kim bilir?
Sımsıkı iki ten
nefesler karışmış
rem uykusunda…
Bense mutsuz ve çok yorgunum…
Gece bitti…
Bitti bir yıl dönümü daha…
Orhan ÇİMEN