Orhan ÇİMEN

Unutmak için seni kimlere tutunduysam,
talihe isyana, seni inkara ne kadar kalkıştıysam
sana dair bir zamana bağlanmaktan ne kadar kaçtıysam
her yolun sonunda sana çıktım…
Sen; ait olunabilecek en güzel kadınsın…

Orhan Çimen

Sen gibi
bir sevda rüzgârının ardına düşüp
yürüdüm
bütün zamanlarda sana
bir demet kır çiçeği gibi
topladım
sayarak her bir anıyı
sığmadın gönül sayfalarına
yetmiyor artık hayalin
bana sesini bırak
sularında bensiz olma aşkın
dili yoktur sensizliğin,
konuşamaz ağlar
yalnız
şiirlerde alevlenir kor olur
her bir hecesinde yakar kendini
küllerine adını yazar acılarının…

Orhan Çimen

Bir zamanlar yaptıklarını tekrarladım
duraklarında bekledim dün,
güzel yüzüne aşina yolları adımladım
kokuna alışık sokağınızı hasretle soludum
akşamla birlikte
ışığını aradım
zaman öyle hızla geçiyor ki,
yalnızlığım dayanılmaz,
kınından çıkmış hançer gibi
yokluğun delip geçiyor,
gel diyorum
şiirlerde sana,
mısralar sevdanın kilidi
günler hep kaygılı,
geceler daha beter
Seni çok özlüyorum…

Orhan Çimen

.

Bayram güya
gün sayıyorum korkuyla
her ayrılışında
sevginin o çıkmaz sokaklarında
yüzüm gülüyor mutluyum sanma
kemanın hüzünlü sesi gibi
sessiz yağmurların seli gibiyim
ne büyük acıymış aşkın bedeli
kitaplara sığmıyor sevdanın dili
bir yanda sen varsın,
bir yanda kader,
yüzünü görmeden geçiyor sanki seneler,
sabahlara çıkmıyor
sensiz geçen geceler
serabına hasret
derde dönüyor
bırakıp gittiğin bütün günler…

Orhan Çimen

Bakarken içim acıyor,
ruhum mengenede,
bir başka ses
farklı ses duymak istiyorum,
haksızlık diyorsanız;
her an her saat, amade edilmiş zata, kardeş,arkadaş, komşu, hısım, akraba,
hepten hain ilan ediliyor
her söylemde,
kalbim sıkışıyor
haketmediğim, durmak bilmeyen bağırışlara,
insaf yahu
biraz insaf,
hiç yok mudur?
İçinizde
huzur diyecek
bir “elif” (ا)
hakla hakikati dillendirecek
muhterem, yüreği naif…

Orhan Çimen