Öyle güzel, öyle zarif;
gözlerinde zümrüt gölgesi,
dudakların açmamış gonca,
titriyorum aşktan bakınca yüzüne…
Şaşkınım, susuyorum yokluğuna,
ebedi kabul etmişim çaresiz seni
ne yapsan nafile kalıyor
gurur kalkıyor üzerimden…
Ruhumu saran teninden uzakta üşüyorum,
öyle zor öyle zor ki katlanmak yokluğuna…
Kolay değilmiş sensiz bir rüyada,
yalnız baş koymak yastığa…
Orhan ÇİMEN
Seni öyle çok kıskanıyorum ki,
deselerdi gülşende diken olurdum
sen mağripte olsan,
yalnızlığına kuş olur,
maşrıktan kanat çırpardım…
Orhan Çimen
Adımımın biri mutluluk diğeri
pişmanlıkları yaşadı
aldığım her nefeste
kaybettiğim umutlar
yaşadığım çaresizliğin acıları göğüs kafesime doldu,
durakladım
sabahında heyecanını, sevincini,
akşamında hüznünü yaşadığım
telaşıyla uzayıp giden caddeye
önce hayranlıkla, sonra kaygılarımla baktım
benden, peşimden hiç ayrılmadı
burada tecessüs,
yetmiyordu seninle geçen zaman
ya sonrasında diyordum hep
işte o zaman başlıyordu kalp ağrıları
kaybetme korkuları…
Seni nasıl sevdiğimi
söylemeliydim,
adımlarım;
yanıbaşımdayken özleminle tükettiğim yıllara,
yitirdiğim aklımı bulmaya
bir türlü yönetemediğim pişmanlıklara
sanki yeniden başlayacak,
o ilk günkü zamana,
Yürüttü…
Sonra
değişen kapı zili
içeri girmemi sanki istemedi,
şaşkınlıkla baktım
zaten zor bir kadın dedim
nihayet görebildim,
öylesine çarpıyordu ki kalbim
dil sürçmelerim
neydi ki o merdivenleri yürümelerim
ne yapsam ne etsen
sanaydı hep mağlubiyetlerim…
Şiddetini yaşattığın salon
öylesine boş öylesine garipti ki;
gücüne tutunduğum
kudretiyle heyecanlandığım kadının
yokluğu, korkuttu beni
yalnızlık hissiyle
karanlıkta kayboldum sanki…
Bir şeyler söylediler,
anlattılar anlamadım,
Sende aklım,
duramadım
buraya, sana koştum…
Orhan Çimen
O kadar gerçek öyle yakınsın ki;
soluduğum nefes,
yaşadığım zaman,
aklımsın…
Bir türlü duyuramadığım;
sahipsiz yakarışlar,
biçare, sessiz çığlıklar
hepsi sana diyorum…
Düşümde, düşlerimde
kederlerde, sevinçlerimde
öfkemde, mutluluğumda
o güzel yüzün takılı hep
göz bebeklerimde…
Birlikte daldığımız uykumda
veda etmeden yavaşça
ayrılıyorsun ya seherlerde;
kalıyorum sensiz,
sıcağınla yatağımda…
Şarapnel parçalarına dönüyor
darmadağın ruhum…
Hüznüm sonbahar ayrılığını
her gün yeniden yaşıyor
içimden çıkmıyorsun asla…
Sesleniyorum durmadan adınla
rüzgarların önüne kattığım sesimdesin;
arzusun,
isteksin,
tenindeki rayiha,
dudaklarındaki tebessümle;
Sen hayatımsın…
Orhan Çimen
Ağzından çıkan her kelime şiir oldu
Aşksın sen
Aşk
Aşka dair nefessin
Aşkın sesi
Aşkla titreten şeydasın
Aşka yürüten hülya
Aşksın sen
Aşk
Orhan Çimen