Utancın korkusunu yaşadım,
hakikate baktım yüzü kızarmış,
hapsolmuş insaf dudaklarına
bini bir paraymış bühtanın,
meğer bir çehre iki yüzmüş,
gördüklerim, sana atfettiklerim değilmiş.
Nutkum durdu bu kaçıncı nutuk,
biz hayalinle hemhaliz,
sen hayali karalamakla.
Bakıyorum mutluyum dediğin dünyana,
bir o yana bir bu yana,
sarılıyorsun yalana dolana,
öylesine değişmiş ki ruhunda masumiyet,
korktum!
Yıldızım,
kal yine uzanamayacağım gökyüzünde…
Şaşırıyorum baktıkça,
nasıl yazılmış binlerce dize
bu ikinci yüze…
Orhan Çimen