Konuşurken sadece sesini duyuyorum,
söylediklerini anlamıyorum
anlamlandıramıyorum kelimeleri…
Baktığımda sana değişiyor her şey, çözülüyor sanki şifreleri dünyanın
gökyüzüne doğru uzanıyor gizemli bir yolculuk
ve kayboluyor ruhum sessizden
kuytu köşesinde asumanın…
Sarıyor benliğimi
en ateşlisinden hayalin,
doyamıyorum
öylesine müstesna ki;
unutamadığım o ilk mahcup halin…
Orhan Çimen
Umut, bir yolculuk
öylesine uzakta,
özlem denilen mihnet
yalnız bırakmıyor hep yakınımda…
Söz dinletemiyorum tutulan aklıma
titriyor, ilk heyecanında
meylim; sihirli aleminde
yıldızlarla söyleşip duruyor,
düşlerde kahinler
rüyalarda isyanlar
kaderde yalnızlıklar var;
köşe başında bekliyorum geceler boyu
perdeye aksedecek siluetini,
bir bilsen karanlıklarda nasıl arıyorum
hayaline tutunduğum
bülbül lisanı sesini…
Hülyalarımı kamaştıran ruhu sadaka
Senden gelen tecellidir,
dil lâl
bakar dururum yüzüne
nefesim tutulur,
hıçkıran kelimeler
birbiri ardına başlar
Senli serenada…
Kâh dudakların,
kâh gözlerin
saçların;
gonca, nergis, menekşe
ayın ondördünü anlatır
hecelerdeki gölgelerin…
Orhan Çimen
Çilede gizlenmiş adını söyleyebilsem
çözülecek, acıyla dağlanmış dilim
bildiği sırları içinde saklayan gül-i rânâ
sevdalı ayaklarına saçılmış,
binlercesi önünde diz çökmüş dizelerin…
Kör olmuşuz,
bağladığın bin bir düğümlerinde,
ne yapsam ayrılamıyorum
dara düş olduk aleminde…
Taşlar dile gelirdi,
ağaçlar, kuşlar bunca feryada,
ses verirlerdi…
yanan aşk kapısında susuz bıraktığın cana,
tek damla, derya olup çağlar
parçalanmış kalbin figanına
bütün gönüller ağlardı…
Nasıl bir hırka giydirdin sırtıma bilmiyorum
buz tutmuş yüreğinde
donup kalıyorum,
üşüyorum baktıkça yüzünde
ışıltılı, masum bir kar tanesi arıyorum
eriyip gittiğim tebessümünde…
Orhan Çimen
Kapılmışım
bir zahir hayalin esintisine
estikçe eser durur
aldırmaz şemse kamere
doldurur hüzünleri kalbe…
Mecnundur artık
bilemez hangi duraktadır
Sen gülü gülistanı
arar durur kaybettiği
aşkı Leylasını…
Bilesin dert Sensin
bilirim dermanı Sen
sözlerim hep sana
yakarışla eğilen bu baş;
kuldur, köledir
Sen sevgili mağruruna…
Orhan Çimen