Şiirle çaldım kapını…

Şiirle çaldım kapını
baktım yüzüne
seslendim kalbine…
Aldandığım tebessümünde
sakladıklarını gördüm,
bekledim hep umutla
hüznüne daldım
şiirle anlattım isyanlarımı…
Dudaklarında masalları okudum
cür’etine koştum
sevinçlerinle buluştum…
Şiddetine;
estim, yağdım, gürledim?
Şiirle diz çöktüm…
Gün geldi dayanamadı kalbim
hürriyet istedim,
kaçtım, uzaklaştım;
sonra? Sonra boyun eğdim,
şiirle döndüm
sığındım yüce gücüne…
Yalnızlığı, kayboluşu
pişmanlığı, kederi;
şiirle yaşadım
gecelerin karanlığında
gölgende,
şiirle konuştum
şiirle yattım geceler boyu
şiirle uyandım,
nefesini kokladım şiir gibi…

Orhan Çimen

Bu yazı Genel kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.