Esrarlı öykünün
ipek gülüşleriyle bahtıma düşen hayali
hanedan soylusu aşkı memnu
göçmen kuş kanatlarında baharlarda
unutulmuş bir rüyadan ansızın çıkageldin
el pençe eğiliyorum divanında
bir bakışın şiirin mutlu dergâhını kuruyor
mehtabın kıskandığı rüyadır yüzün
yalnız bir kalpten ıssız bir hayattan duyulmuyor sesim
kimsesiz bir çocuğun kara tebessümündeyim
narin bir dokunuşuna muhtacım
anlatmak istiyorum yüreğimde birikmiş sessiz çağlayanları
karlar altında kardelen filiz vermiş
güneş doğmak üzere
hercai kayıp yollar tutulmuş bin bir kalabalıkta
gözü hep başkalarında
umut âmâ gözlerde
kırılıp kaybolacak mutsuzluk bulvarlarında
kitaplarda okunacak yalnız hüznünü bilecekler
benden başkası görmeyecek seni
bulutların ardında kalacaksın
bilmece gibi aranacak yıldızlı kelimelerde
sonunda tarihe bir sır gibi düşecek adın
Orhan Çimen