Şarkıların süzülen nağmesi,
alev saçlı, ebruya takılır bakışlarım,
bir serap mı derim yoksa bir hayal mi
sevdasının ihtişamından ayrılmak istemez gözlerim…
Yedi yıl Samanyolu’nda saklanmış yıldız
anka bakışlarıyla aydınlatır karanlıkları,
gök kuşağı renklerindeki büyülü sesiyle
gönlüm yağız bir küheylan gibi kanatlanır,
ipek gülüşüyle ruhumu sarar…
Yıllar boyu yaşlar dökülür
hicranına ağlar durur geceler boyu gözlerim,
aşkın; sona ermeyecek korku, ölümcül bir hülyadır
bir sır, gizem dolu bir şarkıdır
bazen müjde olur,
bazen başımı alan cellat
ayrılıklarıyla; kadehimde ıstırap
karanlık mahzenlerde mahpus,
umudumla sahra çöllerinde
güneşe mahkum ölümü yaşarım
mutluluk tahtının mihracesi,
bana gülmeyi öğret bakışlarınla,
karalıkları kaldır yüreğimden
sonbahardan uzak tut,
korkuyorum ayrılık rüzgarlarından…
Orhan Çimen