Orhan ÇİMEN

Masallar ülkesinin perili kızı
rüyalarımı süsleyen eşsiz mücevher
şiirlerimin her biri dudağında
kırmızı gül
melek soylu hünkarım
bir ömür ardından sürünürüm
hayalinin pembe esrarıyla avutma beni
on bir yıl olmuş
o sütbeyaz tenin hülyasına
yatmışım acılarla
koyun koyuna
vefasız siyah lale
yorgun nidalarıma ses ver
el ele tutuşsun umut ile bu sevda…

Bilmiyorum neden vurgunum sana
kaybolmuş düşlerin peşindeyim
eşiğine talibim kapınızın
mekanlara sığmıyor zaman
hülyana sarılıyorum geceleri müthiş
caziben kucaklıyor yıldızları
karanlık siyahı saçlarının dalgalı kahkahaları
bütün umutları dolduruyor hayat pencereme
müstehzi bakışların
aşk mızrağını kırıyor
saklanmak için yerle gökyüzü arasında
sığınıyorum yine senli rüyalara…

Sen yokken
uğrunda geçtim karanlık dehlizleri
sen yokken
yorgundu hep hayallerin
sen yokken
sisliydi gökyüzü
ne ay vardı ne de yıldızlar
şimdi soylu burcun ile mi bakmalıyım
hayata
çok büyüttüm sensizlik yalanlarını
ayaklarını özlemiş geçtiğim yollar
geleceksin diye aldattığım mısralar
imdi müddeiumum
hesap sorar oldular…

Yıldızların kıskandığı yüzün
Savurduğun ömür siyahı
saçların,
yanardağdır kızgınlıkların,
kaş çatışların,
ben diyen edaların
verdiğin hükümlerin,
cahilliklerin,
bilmediklerinle bilmiş halin,
korkuların,
hülyadır bakışların,
pür telaşın,
bir çığlıktır kavgaların,
kızdığında dudaklarının hükmedemediği dilin,
konuşan tebessümün,
gül yaprağı dudakların,
hilali kıskandıran kaşların,
sürgünleri sevdiren özlemin,
aldatılmış sokakların gurbetisin
vurdumduymazlıkların,
hep ben diyen sahiplenişin,
gönül çalan buyurgan halin,
öyle çok ki;
saymakla bitmeyen bende varolmuş varlığın,
akıtırsın ruhuma hasret pınarını
acımasız halindir en son damlası mutluluğun
gecenin kalbine doğru
gözlerinden ruhuma düşer yalnızlıklarım
andım odur giremem her kapıdan
binlerce ışık yılı uzağından
bitmeyen arzularım sabırla yine sana yürür
ölümsüz bir cazibedir bakışların
yeryüzüne siyahın en karanlığı inerken
rüzgarına tutunur yüreğim
hiç bitmeyecek bir bahara koşar,
salınıp durduğun sihirli aynalarda
dudağında bir asır erir,
aşkın ve acıların dehlizlerinden geçerek
sana bağlanmayı öğrendi gönlüm
şiirlerde kusursuz anlatılır işvelerin
bütün hikayelerin sonunda
koynunda kaybolursun karanlıkların
işte o zaman korku tufanından geçer
yitik düşlerimle acılarda buluşurum…

Ahü fizara hapsolmuş halim
bir ahuya giryan olmuş divane
akıttığında nazarını
hikmettir demişiz
gördüğümüzde murat dediğimiz mahcemalini,
bulmak için yola çıkmak gerek demişiz
düşmüşüz yalınayak arzuyla
sevmek için gönül gerek demişiz
bağlanmışız bilmediğimiz varlığına,
tutunduğumuz bir tek nefesine
tükettiğimiz binbir nefes yetmemiş
akan bir damla gönül safası için
bir ömür yola revan olmaya aşk
demişiz
geceler yorgun
uğruna gurup ile tanı hercümerç etmişiz
insafa muhtaç avare
bilmem kaç bin kere yakarışla daha
bitmeyecek
ezberi olacakmış dilimizdeki vuslat zikrin…