Bilmiyorum
ne desem ne etsem de yeniden.
senli bir günle başlasam güne,
acıtan inciten
kanatlanıp zevkten uçuran
mutlulukmuş meğer o günler
mesafeleri kapatacak yollara
ne kadar engeller yasaklar koydun
bilmediklerimle sınıyorsun
gecelerde sürdüğüm izlerini sildin,
rüyalara korkuları saldın,
dildeki mabettin,
senli sözleri, sesleri kaybettim,
ne kadar rüzgar varsa estirdin
nefesin amber çiçeği
teninin rayihası saklanmış
arıyorum,
seni bulduğum ilk saklı bahçeyi,
bahar geçti,
sonbaharda Ekim sensizdi,
ebedi yitmiş Aralık,
Ocak’ta can var canan
sensiz hep
sır olup uçtu senli zaman
ne mazi
ne de hatıralarda,
hep benimle
can yakan halinle yeniden
kalp atışlarıma
hayat versen…
Orhan Çimen