Yazamıyorum
kelimeler tanımıyor seni
tarifin sıfatlar,
bir bir ayrıldılar
aklımda tutamıyorum
sıradan oldular…
Gecelerin anlamı kalmadı
ne ay ne de ışığı
yıldızlar dersen yamalı bohçası,
gizem zannettiğim
yakarışımın karanlıkları…
Ululuk, eşsizlikti
şimdilerde unutuyorum
karıştırıyorum,
neydi?
“Matem” miydi adın?
Ne bir sitem ne bir kahrım var kadere
kâh bildiklerim kâh bilmediklerimle
beraberim artık
sakin sükûn…
Orhan Çimen
Ötekileştiriyorsunuz;
can yanıyor,
seviyorum diyorsunuz;
ruh yanıyor…
Konuşurken sözünüz, sesiniz bakarken gözleriniz;
kibri anlatıyor…
Orhan Çimen
Nasıl bir şeymiş bu, çok sürdü anlamak,
Anlamasına anladık da çok yanıldık,
kurnaz sözüm ona,
bakıyorsun bangır bangır
derken,
avaz dönüyor şehevi fısıltıya,
aptallık bu ya
çok uzun sürüyor sırrına varmak
hayat onun için
aptalla yatmak
yalanla dolanmak…
Yanıldık;
yakıldık, kırıldık
baktık göremedik
uyku, rüya derken
çimdiklendik
baktık
acıları yalanladık…
Sarıldık
bir sana baktık
bir de sana koşulan yıllara
yıllar utanıyor
hicap sana hiç yakışmıyor
geç de olsa;
gün geliyor
yüzdeki boyalar akıyor…
Fısıltılar zannetme ki;
sana yakışıyor,
bildiğini bildiklerinle
çok yanılıyorsun…
Başkalarını değil
farkında değilsin
Sen, masumiyeti aldatıyorsun…
Orhan Çimen
Vuslat olmayınca
keder, kader
bilinenler, bilinmeyen oluyor…
Sana yazdığım mektupları okurken
hüzünle bakıyorum yaşadıklarıma;
gecelere sığmayan yalnızlığıma,
uyku tutmayan gözlerimin,
o beyhude hayal umutlarına…
Bir bakışınla asumana yayılan
kuş olup kanatlanan
sevdanın,
yürek yakan,
hüzünlendiren hikayesine…
Olmadınki derdime zerre-i miskal deva
Bakamıyorum kırıp yerle bir ettiğin, resmin olan aynalara
ruha hükmeden hükmün;
çaresiz, silinmeye yüz tutmuş…
Artık sen hiç olmayacaksın
Sen olmadan yaşanacak
hikayenin geri kalan zamanı…
Her seferinde kelimeler yer değiştirecekler
Sana ait her ne varsa
bir varmış bir yokmuş diyecekler…
Orhan Çimen
Hakikati yalanla dolandıranlar
İkbal için zulm yapanlar;
gerçekler korkak değil,
biraz sabırlıdırlar,
bir gün mutlak kapı çalarlar
zulme cevap emri ilahidedir;
ateşten örtü, ateşten yataktırlar…
Orhan Çimen