Destur cehalet,
anlamadan bilmeden nedir bu hiddet,
görgü yoksunu,
çizmeyi tırmanmayı ne de çok severmiş,
meğer bilmediğimiz karaktermiş,
çoktan terketmişiz
senden çok ileri,
senden çok öteymiş masum duygular,
çizdiğin portren ki hafiflik
haddin bilmezlik ,
hiç dur durak bilmiyor kırdığın potlar,
tahammüller artık alışmış zorlanmıyor,
seviye o kadar düşmüş ki;
yan yana olmak!
Asi Çukuruna inmek gerekmiyor,
çalıyı dolaşmak daha evladır
köpüklere boğduğun ağzın
perdesi olmayan avazın
içinde
serhoş dilin dudakların,
ne kadar da çok oynaşın
bilinmiyor sanma sakın
planların,
önce dokunmak
sonra başlıyor oyunların,
her zaman buluyorsun
yanına seğirten avanak oyuncakların
aslında hayranım (!)
Olamaz bu kadar! Duymaz aymazlığın
hiç bitmiyor ruhuna yerleşmiş
zamansız yağmurlara benziyor kavgaların…
Orhan Çimen