Bazen denizden gelir gibi
bazen karadan esiyor rüzgârın
bilmem kaç galon sarhoşu oluyorum
o güzel adımlarının…
Konuşurken sevişiyor
dudaklarınla okşadığın dilin
öylesine zevk veriyor
bakarken yüzüne
mahzenlerde yıllanmış şarabım…
Geceler bitiyor ayrılamıyor
resminden gözlerim
ruhunla buluşuyor
mevsimler gibi
her zerresi ezberimde yüzünün…
Orhan Çimen
Hiç uyutmuyorsun
geceler uykusuz
çok uzaklardan
dalga dalga geliyor
rüzgârında nefesin
kokun yayılıyor
sanki yanı başımdasın
kalkıyorum yataktan,
hep ayaktayım
ağrılar giderek artıyor;
ağırlığını taşıdığım sol yanımdan
ya sen geleceksin
ya da ölüm meleği
ilahi, sevda bu ya
hiç değişmeyecek vuslatın;
ha rüyada ha Mevla’dan…
Orhan Çimen
Kalbin terbiyesi
ruhun asaleti
sözcüklerin sevgilisi
insanlığın en büyük serveti
gönlün sesi
benliğin nezaketi
unutuldun, kaybolup gittin
terk ettin
özlemin öylesine büyük ki
hayatımızın zarafeti;
hasbelkader tanışanlar
şimdi çok özlüyorlar seni…
Orhan Çimen
Hayatımdaki herkes alkışlandı,
geçmiş uğurlandı ya da unutuldu,
her şey affedildi,
kötüler dahil herkesle iyi geçinildi,
hiç bitmedi hayalle yolculuk
çocukça dualar edildi,
yaşanayamayan her baharla
yeni umutlar
bir sonraki Nisanlara taşındı.
Nefesler daraldı kırıldı hevesler,
erenlerden hep medet istendi
şiirler yazıldı,
uzaklaşmak isterken arzularla çırpındı yürek
kâh silindi senli mısralar
kâh kahırla yenilendi…
Duygular; her gün yeminle toprağa gömüldü,
bir ses ve bir tebessümle filizlendi,
kır çiçekleri oldu açtı,
onlarca ders çıkarıldı
bilinmez, daha çok hatalar yapıldı…
Her gün batımında özlemle ay beklendi
Ve rüyalarda mutlu yaşandı,
tan ağarırken;
ayrılık acılarıyla kalp ağrıları çekildi…
Seninle bu ahvaldeyken
hali perişan,
sergüzeşti aşk bitecekse;
önce vazgeçilecek…
Ve sen olmadan
sensiz yeni hayat devam edecek…
Orhan Çimen
Söylenecek tek söz kalmadı;
yan yana gelmiyorlar
parça parça kırılmış kelimeler
ne zarafet kalmış ne de incelikler…
Bir hayalin girdabındaymış rüyalar,
bittiğinde, inceden başlıyor
ruhlardaki hançeri bürran acılar
lime lime olmuş hayaller
yeksan bütün umutlar
küskün gündüzler
sabahlardan kaçıyor geceler…
Artık;
ne bir çiçek dalı var,
ne bir gül yaprağı
üstü açılmış
büyüsü kaybolmuş senli rüyalar,
beyhudeyi anlatmış durmuş bütün mısralar…
Hayat! Senden saklanıyorum;
aldattın, aldandım mahcubum
boşmuş meğer, onca sana sığınmışlıklar…
Orhan Çimen