Dilinde kutsal
inandık
baktık
mağdur, sahiplendik
kandırıldık
kibrin sahibiymiş meğer
mağrur,
yargılayan
hüküm veren
yeni bir oyunla sahnede
bu defa
yalandan başladık kucaklaşmaya
biliyoruz
senetler sahte
çekler hep karşılıksız
akıl veren akıllılar
el uzatıyor ellere
boş kalmıyor pazar yeri
bir sürü ihtiraz sahibi
alıştı kandırılmaya
umut bu ya
boşaltıyoruz cüzdanları yeniden
harcarken biz
aldatılmayı çok seviyoruz…
Orhan Çimen
Yedi yıl beklemişim
güneşi aramışım
kendini saklayan
nilüfer çiçeği;
unutulmuş bir dünyaya gelmişsin
rüyalardan uyanmışım
siyahlarına gözlerimi açmışım
öfkelerinde mutluluğu aramışım
bir muammadır gelişin,
kurak ruhuma yağmur olup aktın
sende filizlendi umutlarım
gökyüzünde çiçekler açtı
sonsuzluk ışığını
siyahlarında yaşadım…
Merhametine muhtaç
adım adım tükendi yıllar ayaklarımda
yollar hep sana yürüdü,
kapını çaldım
çalarken hemen açılır sanmadım
ayrılmadım hiç önünden
sabrettim,
dumanı olmayan kahrın ateşine
bilmeden şefkat gibi sığındım
sonu gelmeyen azabına,
hasretlikler yüreğime ilmek ilmek örüldü
yudum yudum içtim sen diye acıları,
ipek gülüşüyle “ve son” diyen
kapısında divane olduğum sır
birer birer kapattı perdelerini güneşin,
vuslatı sevmeyen
uğultulu alevli fırtına
bitmeyecek ıssızlığı soktun hayatıma…
Orhan Çimen
Vurgun, acı içinde
gül yüzünü ararken;
güneş ışıksızdı, ay karanlık
hüsranları yaşadım her köşesinde sokağınızın…
Sense ne yerdesin ne göklerde;
dilinde beddua
vefasız şarkı terennümü dudaklarında
mutsuzluğu örten mağrur yüzünle
masallar ülkesinin hayal ötesi derinlerindesin…
Alaycı duygularla aşka kayıtsız
kibrinle tutuşturmuşsun
yakıp yıkmışsın gönül konaklarını,
çaresizim
karanlık kuyularda mahpus…
Bakışları şiirlere hayat veren
kederler gülşeni;
gece siyahı saçların kırmızı goncaları taşır,
ruhumda sevdanın
binbir tomurcuğu hasretinle boy verir
sürgünü yaşattığın dünyamda
kıyametler kopsa da
nihayet bulmaz sana olan vuslat yakarışlarım…
Ardından koştuğum,
tebessümüne
adaklar adadığım son arzu;
her gün doğuşunda
semanın sonsuzluğundan yeryüzüne
soylu, nazlı hayalin düşer
umutlarım hiç bitmez;
zümrüt yeşili yapraklar gibi
her gün yeniden yeşermeye başlar…
Orhan Çimen
Rüya yıldızı
kopamam ışıltın varoldukça
gözlerinle başladı
hiç biter mi bu esrarlı hikaye
gözlerindir karanlıkları dağıtan
sonsuzluk nuru yüzün
tebessümün aşkları yaratır
ruhum özleminle sevişir
ateş gözlü düşteki kadın
yasakladın
bakamadığım gözlerin
uğrak yeridir sevdalı şiirlerimin
sana bakınca ay kaybolur utancından
hilaldir soylu kaşların
zümrüt bakışlım
çağları değiştirir rüya gözlerin
Orhan Çimen
Sen gerçeği değilsin hayatın
bilemediğim bir hülya
dokunamadığım ipeksi karanlık
hüznüyle mest olduğum gizemli şarkı
başkaldıran bir korku
gönülleri yangın yerine çeviren veremli türkü
ay ışığında asil bir lale
kalpleri inleten ateş-i sûzansın…
İntizarı seven sevgili;
Sen yalancı bir rüyasın
yok olan akılları tartmayı seven
şaşırmış bir terazi
azapları gül gösteren
eşsiz muhabbet saraylarının sahibisin…
Orhan Çimen