Sayısız kalbe girme arzuların
etkisinde burçlarının,
çılgınlık bu senin zevklerin;
kimi zaman öylesine cüretkar,
bilerek yaptığın dokunuşlar;
gelecek için verilmiş sanki tatlı vaatler,
öyle ki ustaca hazırlanmış tuzaklar,
işte; içine düşülen çukurlar…
Sonra elinde oyuncaklar…
Bunun adına; “sende kör olmak” diyorlar,
Ne kadar anlamsız, bakınca aslında
hepsi çok anlamsızlar…
Ay tutulması mı yoksa güneş mi?
İnsan hayatında kaç defa yaşanıyor?
Öyle ustalaşmış ki;
masum yüzlerin altında şeytanlıklar,
bakmayın, buluyorlar aslında sıkça kurbanlar,
çıkarcı da olsalar; yanında sürüyle taraftarlar…
Uzun sürmüyor ama bir güneş ışığıyla,
açılıyor kör olmuş gözler…
Hüzünler,
acılar, kararmış umutlar
dağılıyor bir anda sisli bulutlar…
Düşüyor yüzündeki maskeler,
benzemiyor biri birine hep sahteler,
beyhudeymiş meğer adına yazılan
bütün bu nameler…
çaresiz ruhların
birer serabıymış
aşk adına sende yaşananlar…
Öyle alışmışsın ki duramıyorsun;
hep ateşle oynuyorsun farkında mısın?
Yanımda olamayacak kadar,
çok uzağında olmalısın hayatımın…
Bakarsın bir gün kötü bir tesadüfle,
içinde kendini bulursun utançların
Bitiverir bir anda hayata dair
bütün umutların…
Orhan ÇİMEN