Yazar arşivleri: Orhan Çimen

Adını tüm kelimelerin ilk hecesi yaptım, Sesleniyorum her şeye sen, sen diye… Aldığım her nefeste, baktığım her nesnede… Seni yaşıyor, seni görüyorum… Nasıl görmemiş seni bu suçlu gözler… Asil endamın nasıl gizlenmiş benden… Gonca ağzı çevreleyen o güzel dudaklar… Nasıl … Okumaya devam et →

Gözcüler, haberci kuşlar hep seni beklediler, Gönüller tütsüler yaktılar, yolun açık olsun diye, Bin yıldır adına maniler ezberlediler, Beklenen şahane kadınsın diye… Sıraya dizildi, herkes, kadın, kız-kızan, erkekler, Rüyaların, düşlerin beklenen kadını gelecek diye, Doğan çocuklara hep adını verdiler, Bin … Okumaya devam et →

Gece sabaha dönüyor, alaca karanlık, hava oldukça serin, sokaklar ıssız…sessiz… ve kimsesiz … Ürperiyorum hafiften biraz, Bir anda sessizliği bozuyor bir ses! Yükselen… bir seda var derinlerde… Saba makamında başladı, durdum şöyle biraz, İnceden…inceden yükselen nağmeler minarelerde, Allahüekber…Allahüekber… … essalatühayrünminennevm…”namaz … Okumaya devam et →

Bir varmıışş…bir yokmuuşş… tekerlemesi masalın… nasıl da uyuyor…uyuyarak geçen zamanımıza. Gözlerimi yeni açmış gibiyim dünyaya… geçen yıl…beş yıl öncesi…20 nci yaşımdan… dünden…önceki günden… dün gibi…dünden… yok ki başkası, bir kaç milattan; İşe başladım…hemen evlendim.. evimiz oldu…ilk arabamızı aldık… derken çocuklar … Okumaya devam et →

Hüzünlü bir günün ardından, Bu gün de akşam oldu yine… Seni düşünüyor, dalıyorum hayaline… Sensizim… ama yine doluyum seninle… Mazide olmasa da çok hatıran… Yıldırım aşkıydı seni bana getiren… İnanılmaz, büyülü geçen bir zaman Yıllardır beklenen hasretimmişsin sen… Masal dünyasının … Okumaya devam et →