Yazar arşivleri: Orhan Çimen

Anlatamıyorum, yazık… muhtacım sana… Seninle paylaşmak istiyorum zamanı. Tenine bir dokunuş, koklamak saçlarını, ellerini tutmak, bir dudak mesafesi; nefesini koklamak, eriyene kadar gözlerinin içine bakmak seni sevdiğimi söylemek istiyorum. Sonra sırılsıklam bir buse… kondurmak istiyorum dudaklarına… Yetmiyor sana bakmak, saatler … Okumaya devam et →

Seni koynuna alan gecelere isyan ediyorum… hangisi diyorum yıldızlardan, göz kırpanı sensin… …diye beklerken, bakıyorum, dalıyorsun karanlıklara benden önce sarıyorlar kollarıyla ve sen, sessizce kayboluyorsun… Her gece karanlığında gözlerim yıldızlarda… Adınla sesleniyorum her birine sayıyorum bütün yıldızları, hangisi sensin … … Okumaya devam et →

Sıcacık bir yüreğe sığınmıştım korkak, ürkek, mahcup… Hani diyordum; mazimiz yok; sen varsın, sen vardın ve yine sen… öyle güzel, öyle zarif; gözlerinde zümrüt gölgesi, dudakları açmamış gonca, titrerdim aşktan bakınca yüzüne… bilmiyordum ki cam kırıklarını, dağlıyormuş avuçlarımı, halbuki uzatmıştım … Okumaya devam et →

Eyvah! saatler farkında değiller takılmış gidiyorlar rüzgarların peşine, koşuyorlar birbiri ardına yıllara… Artık nefesim de tutunuyor, arkadaş diye rüzgarlara… Her soluk alışımda öyle çoğalıyor ki esintiler sabahla akşam, geceyle gündüz arasındaki mesafeler birer birer kayboluyorlar; Ne sabah… sabah tadında ne … Okumaya devam et →

Karalar içindesin gülru, cemalinde aşkın nuru… zifiri karanlıkların zühresi; adı aşk olan zaman ötesi Sema’nın yeryüzündeki sevgilisi İlahidir elbette sana duyulan, adı; aşk ise… Bakışlarına misafir ettin beni , Işığınla aldın gözlerimi Ezberlettin bana adı sen olan alemi… Titreyen kalbimi … Okumaya devam et →