Yazar arşivleri: Orhan Çimen

Kaybedilen yılların avuçlarda kalmayan izlerini yeniden yaratmaya çalışmanın ne kadar beyhude ve ne kadar anlamsız olduğunu görmek ne acı… Tatsız tuzsuz bir hayatın boşlukta kayboluşunu, arkasını dönmüş koşarak uzaklaşan eyvahların çığlığını her an yaşamak ne büyük mutsuzluk. Ruhumuza koyduğumuz bir … Okumaya devam et →

İşte kurtuluyorum sensizlik korkusundan, Bakışlarınla titretemiyorsun artık ellerimi, Sesimde kalmadı heyecanın, Derken; bakıyorum… Bana öyle yakın oluyorsun ki; Kanımda dolaşıyor, damarlarımı yakıyorsun, canım acıyor… Göz kapaklarıma doluyor, geceler boyu raks ediyorsun, öyle topuk vuruyorsun ki canım acıyor… Bakışların eritiyor göz … Okumaya devam et →

Yanımda sen olmayınca, bir sigara, kaymak gibi beyaz peynir… kralından bir kavun olmalı… mantarını açtığımda kokusundan sarhoş olacağım, 35’lik bir rakı… velhasılı küçük bir çilingir sofrası… Olsun dizlerim iz de yapsa bağdaş kurup otursam yerlere… Açsam gömleğimin şöyle bir kaç … Okumaya devam et →

Her ayrılığında muhabbet kuşları, sensizliğe ağlıyorlar … Bakmadan gittiğin bu gözler; Geçtiğin bütün yollarda senin ayak izlerini arıyorlar… Akşamlar, geleceğin sabahları özlerken… Kokun kalmıştır diye… nefes aldığın her sokağı ben, derin derin soluyorum… Bir tanem… Sensizlik meğer kıyametimmiş… ölümü her … Okumaya devam et →

Süzülüp durdu, zarif bedenin hep çok uzaklarda, Bekledim ümitle, kanatlarında taşıdığın umudu… Nihayet bıraktın, zeytin dalı ellerimde… Hare gözlerin bilesin, karanlıklarımın pürnûru… Şahin yüreğin; bir anda sahibi oldu, melül kalbimin… Yeniden doğmak bu, Aşkla yaşamak ne güzel, Bayram yerine döndü … Okumaya devam et →