Aylık arşiv: Eylül 2018

Yeryüzünü rahmet yağmurları kirlerden arındırıyor lekelenmiş beyaz aldırmıyor, masum rolü oynuyor utandıran yalancı duygular günahlarında gömülüyor yasını tutuyorum düşlerinin, hayaller tarumar umutlar kıyamete taşınıyor atılan her adım ölümü bir katre daha yakınlaştırıyor habersiz, ruhumun kederinden Eylül’de Mihrican tahtından indiriliyor… Orhan … Okumaya devam et →

Seni seyretmek öyle güzeldi ki kır çiçekleri anlamsızdı yanında, karanfiller açmıştı yanaklarında, bir ahu gözlerin daha zarifti kelebeklerden narin bedenin, şarkılar hep sana söylendi, aşkı anlattılar bu akşam sevdalar hep senin sesindeydi… Melekler masamızda hicran terk etmişti seninle baş başaydık; … Okumaya devam et →

Ne olur buzlar çözülse yüksek tepelerde, bak aşağılarda ne güzel çiçekler açmış, kuşlar şakıyor, hayat var aşağılarda… Kardelen yalnız tek başına karlar üstünde çoktan boy verdi, yazık boynu bükük… Hercai bu gün de yok… Umutlarının neredeyse bittiği karanlık gecelerde hayat … Okumaya devam et →

Çok uzaklardan baktım yar yar diye sana… Görmüştüm bin bir çiçek saçlarında muhabbet kuşları imreniyordu bir hayat vardı sanki bakışlarında, seninle dalmıştım mesut hülyalara… Aldandım tek bir dokunuşuna her gün misafir ettim hiç çıkmadığın rüyalarıma… Mehr-i müsamma olmuştu kara sevdam … Okumaya devam et →

Avuçlarındaki yazgısıyla hayata tutunan nefeslerimiz; bilerek hazırlanıyorlar son yolculuğuna, gönlümüz; bihaber, hala yirmili yaş sevdalarında… Dede nine derken, gidenin gelmeyeceğini, anlamadık anne babada da… Sıra, sınıf, oyun arkadaşı duyunca uzaklardan yarenleri, belli ki, hemen ardımızda yakın takipteyiz anlaşılan, durduracak kalbimizi… … Okumaya devam et →