Yazar arşivleri: Orhan Çimen

Bazen yalnızlık hissedersin; sığınmak, korunmak istersin güzel gördüğün bir yürekte o an kapılır gidersin; alır, sarar seni kaybolursun açık bulduğun bu yürekte her şey o andır ve bir sağanak yağmur vardır olanca hızıyla dolu dolu yağar üzerine yıldırımlara aldırmazsın, ve … Okumaya devam et →

Arzular yakarışlar dilekler yılları kovaladı bitmeyecek gibiydi sanki hayaller koşmak bir umura sen adına hayat verdi uzunca bir rüyaya adını koymadığım bekleyen isimsiz mısralar şimdi mahzun kayboldu seninle yaşayan ruhlar… Orhan Çimen

Anlatamadığım, adını bilmediğim, anlam veremediğim, duymadığım, okumadığım, sevgi değil, nefesim, hayır! Bir yücelik iklimi olmalı, elimle tutamadığım, gözlerindeki mana tarif edemediğim, ömrü taşıyan ruhum sonsuzluktaki sonsuzluk Hayatsın… Orhan Çimen

Aşkı anlatacak bir sözcük diyorum dudaklarımdan “Sen” çıkıyor… Sen deyince kayboluyor aklım; tarif edilemeyen tutkuları, bir düşü, hülyaları, ay ışığında nefesi, yıldızlarda bir hayali, unuttuğum evveli, arıyor… Elimde bir asa dervişane kim bilir ne zaman bilmiyorum avuçlarıma tutuşturduğun adresin yazılı … Okumaya devam et →

Yalnız yatıyor baktım herkes toprakla koyun koyuna ne sesi var ne bir ses ne bir nefes ölüm ıssızlık, doğumdan sonraki en büyük yalnızlık… Orhan Çimen