Yazar arşivleri: Orhan Çimen

Destur cehalet, anlamadan bilmeden nedir bu hiddet, görgü yoksunu, çizmeyi tırmanmayı ne de çok severmiş, meğer bilmediğimiz karaktermiş, çoktan terketmişiz senden çok ileri, senden çok öteymiş masum duygular, çizdiğin portren ki hafiflik haddin bilmezlik , hiç dur durak bilmiyor kırdığın … Okumaya devam et →

Bekliyorum bahar gelse diye kış hiç bitmiyor buz tutmuş her taraf salkım saçak, üşüyorum yalın ayak korkuyorum gidemiyorum ötelere günahlar üstümde yağan kara inat kara elleriyle soyuyorlar çırılçıplak üşüyorum hislerini kaybediyor önce ayaklarım sonra ellerim kaskatı, öyle sert esiyor ki … Okumaya devam et →

Kelama kâmil gerek umuda yürek, her cana bir canan mağrura mâruf gerek… Söze dilek, sevdalı bir eşiğe gül kokulu ayak gerek… Orhan Çimen

Ayrık otlar… Vuslat dönmekse döndükçe dönmek isterim ne dert bitsin ne de murad dert de sen murad da gönülsüz gönülü aşksız meşki neylerim sultanı da sen şarabı da gül derim gül dererim dayanamaz yolda ayrık otlarım sabır hikmette menzilim goncayı … Okumaya devam et →

Neydim ne oldum neredeydim, nerelere geldim nerelere gider dururum kapkara olmuş yüzüm yerlerde sürünür olmuşum hicabı kaybolmuş hakikatı görmezmiş gözlerim Sen sen dedikçe dilim kendimi kaybetmişim derbeder, hakikatten ayrılmış meylim dalmışım, daldıkça erimişim bir çift harami gözde kaybolup bitmişim… Orhan … Okumaya devam et →