Kış hiç bitmiyor…

Bekliyorum bahar gelse diye
kış hiç bitmiyor
buz tutmuş
her taraf salkım saçak,
üşüyorum
yalın ayak korkuyorum
gidemiyorum ötelere
günahlar üstümde
yağan kara inat
kara elleriyle soyuyorlar çırılçıplak
üşüyorum
hislerini kaybediyor önce ayaklarım
sonra ellerim kaskatı,
öyle sert esiyor ki dondurucu rüzgar
yüzümü kaybettiğimi anlıyorum
gözlerime bir ağırlıktır çöküyor
göz kapaklarımı çekiştirip duruyor kirpiklerim
kapanıyor gözlerim
artık duymuyorum kâbusum rüzgarı
etraf sessizleşiyor,
bir sıcaklık yayılıyor bedenime,
cennette gibiyim
üşümüyorum,
donarken aklım sende
soluyamadığım baharı bekliyorum…

Orhan Çimen

Bu yazı Genel kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.