Yazar arşivleri: Orhan Çimen

Bitmiyor, geçmez zaman sensiz böyle, sen orada ben burada, yokluğunla yüklenmişim dağlar sırtımda… Geçtiğim yollar gelse dile, anlatırlar, çaresiz sevgine koşan adımları, güzel huri için çekiliyor bütün bir dünya efkarı, varsın büyüsün ayrılık acısı… Bazen öyle korkuyorum ki vuslattan; seni … Okumaya devam et →

Bahardı mevsimlerden, leylak kokusu vardı ilk dokunduğumda yumuşak kadife tenine … Bahçelerde açmıştı bin bir çiçek, kuşların dilinde seni tarif eden mutluluk şarkıları… Solurken derin bir hülyayı, anlamadım nasıl nereden doldu kirlenmiş ten kokuları, solmuş nefesler sardı bahçeleri, kayboldu muhabbetin … Okumaya devam et →

Bakınca yüzüne kayboluyorum cennetin sokaklarında… Gözlerinde huri ışığı; büyüleyici… Dudakların mey kadehi; ayrılmasa dudaklarımdan… Saçların hep geceleri özletiyor… Hele o sesin var ya; alıyor ruhumu, kaybolan nefesim oluyor… Endamın bir ateş yakıyor; korunda erimek istiyorum… Tebessümünle; kalbime teenni doluyor, huzur … Okumaya devam et →

Her gün yazdığım adressiz mektuplar eline değmeden geri dönüyor… Çaresiz kelimelere, ümitsiz hecelere, söz geçiremiyorum yeter artık diyen hüzünlere… Feri tükendi hayallerin; artık zorlanıyorum, gelmek istemiyorlar sana… Öylesine kırgın; Rüya son olmalıydı yeniden, başa dönmeden… Bir çınar kök salmıştı derinlerde … Okumaya devam et →

Tutuşturduğun o ateşle hayatımın gerçeği, tek sırdaşısın… Sen; kanatlı bir melek değilsin, sen; ne mehtap ne de bir ay ışığı, gül bahçelerinin goncası değilsin… Değilsin sen göklerin parlayan yıldızı… Sen; gözlerimden akan yaşsın… Sen; gecelerin haramısın… Terk edemediğim acısın… Gün … Okumaya devam et →