Yazar arşivleri: Orhan Çimen

Kaf dağının ardındasın masallar perisi sana kavuşmak öyle zor ki; mihrine zümrütler, yakutlar altınlar demişler… çok uzakta diyorlar öyle engeller koymuşlar, yalın ayak yola koyuldum, sana gelmek ibadetse, kavuşmak için sana acı çekmek yüz sürmekse katlanacağım… çaylar, ırmaklar nehirler, denizler … Okumaya devam et →

Sana bir şeyler yazmak mı? konuşmak mı seninle? yoksa erkek erkeğe dertleşmek mi? bakıyorum hepsi de güzel seninle … yüce bir dağ gibisin… yanında güvendeyim sanki… ama henüz 2,5 yaşındasın ve miniciksin… Seninle öyle hayal kuruyorum ki; sanki geleceğimsin… Güç … Okumaya devam et →

Yeniden hayata döndüren bakışlarını, kanımı alevlendiren sıcaklığını, her yanımı saran isyanlarını, tutkunun esiri yapan dokunuşlarını seni; yok mu saymalıydım, Ne söylemeliydim; Sen demeyip; “seni” inkar mı etmeliydim… Biraz sussaydın; mehtabı avuçlarıma koyan, güneş gibi yüzüme doğan, sevdayı yüreğime taşıyan, gözlerimdeki … Okumaya devam et →

Tutkunla derbeder, öyle perişan geceler gündüzler hercümerç, duygular; kimi zaman isyanda, çoğu zaman itaatkar, ve esaret altında… Öyle “bir” olduk ki seninle; Uzak kaldığında çıldırdım, yakın olduğunda çıldırttın… ama ben değil, nasıl olur da bensiz, yüreğim seçmişti seni… kadın sıcaklığınla … Okumaya devam et →

Bir tebessümün; açtırıyor kardelenleri açelya yaprakları gibi hep canlı, taşıyor beni yeni umutlara… tutunduğum gizeminle taze kalan tutkularım, o kısacık sevinçlerim hayat buluyor bakışlarında… güzel yüzünün hicranındayken dağılmış saçların; dayanılmaz arzularla yeniden bağlıyor seni bana tüm şuhluğunla işte o an … Okumaya devam et →