Yazar arşivleri: Orhan Çimen

Şaşırdım çarşı pazar ucuzluğuna, değerli derken her şey nasıl oluyor bu kadar düşüyor; aşağılar… var bunda bir şeyler düşkün kalpler… anlamaya çalışıyor ne olduğunu gözler… öyle usta ki pazarlamacılar… içine içine bakarak gözlerin kızarmadan yüzlerin yüzsüzlüğünde inanılmaz pişkinler… bu kadar … Okumaya devam et →

Sen asla bilmiyorsun! biliyorum desen de… hayır hayır! sana göre değil gönülden sevmek… bildiğin tek şey, fark edilmek… pembe bulutlar üstünde, kara gözlüklerle nazar etmek… baharın keyfini çıkarıyor kelebekler; zannediyorlar onların bütün çiçekler gökyüzünün mavisi güneşin parlayan sarılı ışıltısı senin … Okumaya devam et →

Söylendi artık bütün sözler… gelmiyorsun, çaresiz talip oldum sensizlik azabına… topladım kırılmış bütün hayallerimi, sesin ve nefesin olmadan, söz verdiğim gibi işte bak, sensiz ve yalnız yürüyorum… zorluyorum ruhumu hicranında, baksın diye uzakta olsan da sana gelmeden daha o sizin … Okumaya devam et →

Bir dünya yaratıyor insan; rüyalar, düşler, hayaller… kimilerine veriliyor bazı roller; dağıtılıyor umutlar… İnanmak istedikleri hep öne geçiyor… Sonra yarattıklarına tapınma başlıyor… Büyütülüyor; büyüyor hayaller, gerçekle serap karışıyor… öyle tatlı ki düşler, ucu sonu yok ki hayalin, dönülüyor, terk ediliyor; … Okumaya devam et →

Nerde sızlayan bir yürek görsem, sen diyorum, sana koşmak geliyor içimden… merdivenlerinizi çıkmadan yarı yoldan dönüyorum… Mahalle bakkalınızdan alışveriş yapıyorum… hep, bütün veriyorum, üstü, senin parandır diye… Kimi zaman sessizce geçiyorum geceleri sokağınızdan, Işığı yanan pencerede silüetini arıyorum… sonra bakıyorum, … Okumaya devam et →