Aylık arşiv: Şubat 2014

Bir nokta diyorum, tek bir nokta olabilsem hülyalarında… Bir nokta kadar tutunabilsem rüyalarında… Bir nokta diyorum; hayatında, olabilsem kapınızda, baktığın aynalarda, tenine çarpan rüzgarlarda; küçücük bir nokta… Terinle ıslattığın yastığında, kokunun değdiği bir nokta… Kokladığın gülde, sevdiğin her yaprakta bir … Okumaya devam et →

Medet! Ey derdimin çaresi yar, kayboldum uçsuz bucaksız bir deryanın girdabındayım… Bastırdı birden rüzgarlar, o masum gökyüzü döndü kıyamete şimşekler çakıyor, kızılla kucaklaşıyor kara bulutlar… sessiz sakin sular büyülenmiş, azgın deryaya dönüyorlar… Adına kara su diyorlar, yatıyormuş yatağında kara sevdaların … Okumaya devam et →

Kulaklarımda yankılanmıştı telefondaki sesin, bağırınca, yanlış, doğru çıkmıyor ağızdan Kötü söze hesap sorulmuyor dudaklardan Ne olurdu o yükselen sesinin haklılığını gösterebilseydin o zaman… Gösteremezdin… Haklının değildi sesin… Ne şimdi asude ne geçmişte öyleydi, ne de gelecekte koruyacaksın haklılık değerini… Gerçek … Okumaya devam et →

Bilemezsin hangi ışık var yüzünde, görebilsen benim gözümle, kendini bulurdun bir Nergis hikayesinde… Öyle güzelsin ki; sevgili kadınım ab-ı hayat nişanı alnında kendini gördüğünde sen de yanarsın narına aşklar her anlatıldığında yaşayacaksın tüm zamanlarda… Dilim dilim oluyor dilim, sıralıyor kelimeleri … Okumaya devam et →