Bilemezsin hangi ışık var yüzünde,
görebilsen benim gözümle,
kendini bulurdun
bir Nergis hikayesinde…
Öyle güzelsin ki;
sevgili kadınım
ab-ı hayat nişanı alnında
kendini gördüğünde
sen de yanarsın narına
aşklar her anlatıldığında
yaşayacaksın tüm zamanlarda…
Dilim dilim oluyor dilim,
sıralıyor kelimeleri peş peşe
kifayet etmiyor kalemler,
anlatamıyor,
cümleler seni…
Bitsin hicranın ne olur
güzel yüzüne…
Uzattığım ellerim
garip kalmasın sensiz,
dolansın ince beline…
Ay, güneş, yıldızlar etrafında,
hayran hayran bakıyorlar
şaşkınlar,
alamıyorlar kendilerini,
didarındaki ziyaya
aşkı muamma diyorlar…
Görebilsen benim gözümle,
bilemezsin hangi ışık var yüzünde,
neler anlatmak istiyorum;
hikmetini,
sende kaybolmuş arzı halimi…
Hırpani ruhumun
yüzyıla dayanmış sevda hüznüyle,
dönmüşüz seninle ins-ü cine;
daha ne kadar sürecek?
Bilmiyorum tavafım…
Tükendi kalmadı takatim
el aman diliyorum,
işte bak huzurdayım meleğim,
Âli keremine sığınıyorum…
Orhan ÇİMEN