Aylık arşiv: Şubat 2017

Ruhun dört mevsim her gün bir başkasın, baharın goncası çekici dudakların hep aklımdasın, çıkıyor karlar altından mor bir kardelen hayaldir, hercai her kış umutla beklenen kar olup yağıyorsun hiç durmadan İpek çiçeğim; bir açıp bir solan yazımsın, sonbahara sevincim diyorum, … Okumaya devam et →

Bakınca düne hilafsız gariptir kalemler bu günü yazmış cananın canı yanmış ceylanım meğer ne kadar yaralıymış… Aklım başıma geldiğinde gel demek gelmiyor içimden zorluyorum hatırına hatıralarını yüzüne aralanmış kapıdan bir defa görebilsem diyorum o ilk masum halini başladığım dönüş yolculuğu … Okumaya devam et →

Oyun devam ediyor seyircileri körler Oyunun adı; küstüm, rastlantılar çok garip sessiz oyun tesadüfen yanlışlıkla dalmış salona flört sahnesi alışkın değiller salondan bir yuh sesi kadın oyuncudan şiddetli tepki; namus ve anne haykırışı! Seyirci şaşkın ve bir öpüşme sahnesi… Orhan … Okumaya devam et →

Olmayınca olamıyor kalem tutmuyor eller ses yok söz kalmıyor söylenecek kalp yolları ıssız, sakin sessiz biraz dalgın, arkama bakmadan, aklımla yan yanayım, o da anlamış görünüyor itiraf etmese de koşulsuz gelecek esareti baş önünde eğilmiş, mahcup, aldanmışlığın hiddeti var gizliyor … Okumaya devam et →