Ruhun dört mevsim her gün bir başkasın,
baharın goncası çekici dudakların
hep aklımdasın,
çıkıyor karlar altından mor bir kardelen
hayaldir, hercai her kış umutla beklenen
kar olup yağıyorsun hiç durmadan
İpek çiçeğim; bir açıp bir solan yazımsın,
sonbahara sevincim diyorum, sonra hüznüm,
hatırlamak istemediğim matemim,
yıllar önce kaybettiğimi yıllar sonra anlayacağım efkarım…
İsyanlarına alıştım desem yalan,
yokluğuna alışamadım ki
en büyük özlemim; yine de isyanların,
öfkelerin; baş koyduğum yumuşacık yastığım…
Orhan Çimen