Yıllar seni sakladı benden,
Buldum derken, başladı ayrılıklar…
Bırakıp gidiyorsun uzaklara,
Arkana bakmadan…
Sensizlik hiç bitmek bilmiyor,
Her ayrılıkta sınırsız acın…
Belli ki sevda ayrılığında,
Kaybolmuşluğu hiç yaşamadın…
Adınla sesleniyorum her güzel şeye…
Her şey sensin burada…
Hayat sıradan…
Renkler kayboldu yokluğunda…
Tonları birleşti seslerin,
Oldu hepsi senin sesin…
Her şey seni anlatsa da…
Ama yine yoksun sen…
Dayanamıyorum yokluğuna,
Gözlerimde yaşlar…
Küçük bir sevgi sözcüğü çıksaydı dudaklarından…
Ne olurdu… baksaydın gözlerime…
Gittin vedalaşmadan…
Gündüzümü kararttın…
Ruhuma sardırdın karanlıklar…
Konuşamıyorum…
Dilim tutuluyor karşında heyecandan,
Anlatamıyorum derdimi…
Bakışların yetiyor bana…
Diyecektim; dualarım sana…
Sen gelene kadar ruhum hep ayakta…
Meyus bıraktın gönlümü… mutsuz..
Gittin vedalaşmadan…
Öyle bağlanmışım ki sana,
Bütün dünya gözlerinde…
Bekliyorum geleceğin günde,
Kulağım hep ayak seslerinde…
Titriyorum heyecandan her kapı sesinde
Geçmek bilmiyor zaman hani nerde…
Ayrılıkların öylesine sıklaştı ki özlemin…
Her defasında yakıp kavuruyor ruhumu…
Ezberlettin bana acı içinde yokluğunu…
Kalbim artık ne kadar dayanır bilmiyorum,
Sevda rüzgârının hicran esintisine…
Evet şimdi daha yakınlardasın…
İpek tenin kokusu dalga dalga…
Hasretim…
İşte köşedesin, birazdan burada,
Heyecan sardı bütün bedenim,
Boğulacağım sanki kayboluyor nefesim…
Vedalaşmadan gittin;
Bütün ışıklarını söndürdün,
Bir anda dünyamın…
Yapayalnız ve sensiz…
Küçük bir mum ışığı bekliyorum,
Şimdi ne olur ellerinden…
Çünkü seni çok seviyorum,
Her şeyine rağmen…
Orhan ÇİMEN