Yaşın çok gençti ama hep gördün büyük saygı…
Yüreğinde taşıdığın merhamet ve sevgiyi…
Tasan çoktu gördüm…yüzünde…
Hasta yatağında bakarken bana.
Nasıl sığdırdın o kısacık ömre…
mutluluğu, acıyı…yoktu ki öfken…
Bana bakarken titreyen dudakların…
anlatıyordu her şeyi, erken çizgilerin…
Doyamadım hiç sevgine…
Sevdiğimi söyleyemedim yüzüne…
İhtirassız… mütevazi gönlünü…
Neden yaşarken anlamadım baba…
Hastane koğuşları olmuştu sana mekan…
O küçücük ellerden tutarken…
Yakaran gözlerle bakan…
Yedi yaşındaydı seni uğurlayan…
Neydi bu sık gidiş, gelişler… anlamıyordu bu küçük beden…
Her hastene dönüşünde sarılışın …
Doluyordu yüreğimin derinliklerine hasretin…
Özlüyorum kokunu, seni özlüyorum…
Kavuşmak istiyorum sana canım babam…
Orhan ÇİMEN