Temiz bir kalbe amade, yol ayrımındayım…
O kadar çok gönüle giriyorsun ki; gördüm, yandı canım…
Değmeyecek öfkemi hemen uğurladım…
Sana gelen bütün yolları inan hep kapattım.
Rüyalarımın mihriban sevgilisi;
Dönmemek üzere yolcu ettim artık seni…
Düşlerimde olman için yaşamıştım nice hüzünleri,
Azad ettim şimdi, senin için bütün ümitsizlikleri…
Rüyalarımın mehlika sevgilisi;
Başına koyduğum asalet tacını attın yerlere…
Hicranın zindanımdı, bağlanmıştım zincirlere,
Yıktım taş duvarları, gidiyorum artık, senin olmadığın ümitlere…
Rüyalarımın şemsinuru;
Özlem karanlıklarına yol verdim, özlemişim sensizliği…
Görmek için yıllarca beklemiştim halbuki seni,
Söndürüyorum artık kalbime sardığın umutsuz aşk ateşini…
Rüyalarımın mihricanı;
Esir ettiğin ruhumu, esaretten kurtardım artık…
Her ayrılığında matemine giren kalbim; sevinçle dolacak artık,
Yasını aşk melekleri bile anlamayacak,
Mutluluk güfteleri saba ile şarkı olacak,
O güzel ten kokun, bilmelisin ki; hiç duyulmayacak…
Ay yüzlüm; tacı bıraktın iniyorsun aşağılara,
Bakıyorum ayak altı sevgili olmuşsun orta oyununda…
Kapatıyorum gönlümü, rüyalarım da ayrılıyor senden
Gonca değilsin artık sen…uzaklaştım gül bahçelerinden…
Siyahı, moru, beyazıyla yeni bir dünya; lale bahçesindeyim…
Taçlanacaktır en güzel sevgi, sensiz bir başka sineden…
Orhan ÇİMEN