Bulmak umudu, bulunca sevinç anı
hiç çıkmıyor aklımda,
Aklımın tek gayesi adımlarımda,
onlar da kararlı,
sıklaşıyor giderek
kavuşma arzusuyla sokak aralarında…
…
Bulutlar hiç bitmiyor
aksine, öyle çoğalıyorlar ki;
yerle birleşecekler sanki,
kapandıkça kapanıyor gökyüzü.
Yağmur ve bunaltan karanlıkta
aydınlık yüzün çağırıyor ümitlerimi,
kor kor yakıyor,
ateşliyor,
sana olan apansız kavuşma hayalini…
Yürüyorum, ne kadar bilmiyorum. Ayaklarımın evin kapısına bıraktığı bedenimle,
beraber olduğumun farkına vardığımda, yalnızlık olanca gücüyle omuzlarımda…
Hiç bitmeyen tükenişlerin
bir yenisini yaşıyorum
bu gün bir daha…
Ruhum mahzun ve yine sen olmadan
bir şafak vakti sensiz,
yorgunluktan bitap, yarını düşünerek kısa da olsa dalıyorum uykuya…
Orhan Çimen