Ne kadar çokmuş hasret borcum,
ödedikçe yenileri ekleniyor,
uzadıkça uzuyor,
ölçülemiyor sensizlik mesafeleri…
Kış bitti, mevsimler bahar
üşüyorum, yoksun diye…
Buz tuttu çözülmüyor özlemin…
Aydınlık günü,
maviye bezenmiş güneşli gökyüzünü
neşeyi, sevinci,
arıyorum nergizi
hepsi çok uzağında umudun…
Mektuplar yollardan dönüyor
feryadım kayboluyor karanlıklarda…
Ahu bakışlarını bekleyen bahar çiçekleri
tomurcuklarında dondu,
kimleri ulak yapayım bilmiyorum…
Kıtlığındayım;
sessiz, sensiz, açım…
Hüznün gökyüzünde,
dağılmıyor siyah bulutlar
matemine saldığın gönlüm,
karalar bağlayan ruhum
isyanlarda…
Orhan Çimen