Müptela…

Bilmem
tanıdık kimse kaldı mı
davetine icabet etmeyen,
her bir davetli
yalnız kendisi zannediyor
eminim…
Sırların o kadar fazla ki;
Seni bir anlatabilsem,
söyleyebilseler
gözler dahi gördüklerini;
utandırıyorsun,
bütün masumiyetleri
hicap ediyor
başları önlerinde
bakamıyorlar dünyana
belli ki hiç değişmeyecek
su gibi akacaksın mecrâna
kırılacak testi,
giderken yoluna…
Akıl durmadan soracak;
öyleyse nedir sendeki;
bu hali müptela?

Orhan Çimen

Bu yazı Genel kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.