Yokluk…

Titreyen kalbimi
söktün, kopardın
çaldın
hüsn ile dolu gönlümü
bilmiyorum nasıl aldın
çaresiz teslim oldum;
esrarlı gücüne…
Şimdi;
korkak, ürkek, şaşkın
mütereddit divane
ruhsuz biçare
bir bedenle
bilinmez derinliklerde
yokluğu,
yok oluşu
yaşıyorum…

Orhan Çimen

Bu yazı Genel kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.