Yazamıyorum
kelimeler tanımıyor seni
tarifin sıfatlar,
bir bir ayrıldılar
aklımda tutamıyorum
sıradan oldular…
Gecelerin anlamı kalmadı
ne ay ne de ışığı
yıldızlar dersen yamalı bohçası,
gizem zannettiğim
yakarışımın karanlıkları…
Ululuk, eşsizlikti
şimdilerde unutuyorum
karıştırıyorum,
neydi?
“Matem” miydi adın?
Ne bir sitem ne bir kahrım var kadere
kâh bildiklerim kâh bilmediklerimle
beraberim artık
sakin sükûn…
Orhan Çimen