Bir göz açıp kapaması
biteceğini aklımıza getirmediğimiz
kısacık bir zaman dilimine sıkışmış,
can havliyle,
koşuşturma içinde
tükettiğimiz ömrümüz…
Ne yapsak ne etsek
akibeti tecellimiz belli; faniyiz…
Avuçlarımızda
sıkı sıkıya tuttuğumuz hırslarımız
aklımıza hükmeden
ikbal tutkularımız
garezlerimiz…
Ellerimizin, gözlerimizin bağlandığı
yalnızlığımız;
çaresizliklerimiz…
Pürneşe kuş telaşı
bir dost sesi
toprağa sarılmış
mevsimlik çiçek
ruhun kahra isyanı
değil mi?
Yüzümüzdeki kısa tebessüm
mahcûr hayatımız…
Orhan Çimen