Derdim Sen olunca
sabır ve hicran
dost gibi sarıyorlar,
hüznüne bakıyorum
kayboluyorum sessizden
kuytu bir köşesinde Dünya’nın…
En ateşlisinden hayalin
sarıyor benliğimi
doyamıyorum
öylesine müstesna ki;
aklımda kalan masum halin…
Diyeti sanki
yarım kalmış bir sevdanın
acılar yaratan isyanları…
Yaralı güvercinim
çırpınıp duruyorum,
biliyorum
dönüşü yok artık ses veren nefesin
ebedi suskun
yakaran ruhum…
Sehere kavuşmayı bekleyen gecelerde
uykularım başını alıp gidiyor
misafiri oluyorum
duvardaki resminin…
Avareye dönmüş gönül,
pişmanlıklar yürek kanatıyor
kaybettiklerim, hüznün akarsuyu
çağlayan olup taşıyor,
yakaran ezgiler;
dönüyor
diz çöküyor Sana
alicenap Mehveş’e sığınıyor…
Orhan Çimen