Kapandı hesaplar bitti bir devir,
nasıl, ne görmüştüm,
gözlerim kapalı,
körden köre anlatılmış bir hikaye…
Gözler, kaşlar, dudaklar?
Asalet, zarafet, nezaket, letafet?
Aman Allah’ım!
Affetmeyeceğim kendimi,
zoraki bir rüyaya tabi tutulmuşum,
ne kadar renkli tablo varsa bir bir dizmişler,
göz bebeklerime yapıştırılmış
hiç durmadan değişen kısa metrajlı filmler,
her birinde aklı silen,
ruhu aldatan gerçek dışı masallar,
her gün yenileri eklenmiş,
karıştırmışlar Leyla ile Seraplar,
aşk denen lütuf varken içimizde,
sarılmışız hemen yar diye bir maluma,
fır fır dönen bir akla,
bakınca görüyormuş insan,
atılan her adımda ince plânlar,
silinince makyajlar,
sırıtıyor bütün yapılanlar,
demiştin bana ey Rumeli güzeli,
fısıldamıştın kulaklarıma…
Şimdi seni yazacağım.
Yaşadığım onca zamanda,
bilmem kaç bahar, kaç yazda
geriye dönüp baktığımda,
yanacağım pişmanlıklarıma…
Orhan Çimen